Fujifilm X100F: initial impressions (by a X100-series virgin)

Fujifilm X100F: initial impressions (by a X100-series virgin)

(For a Greek version please click here.  Part 2 of this report, is here)

Historians of the future studying photographic technology will undoubtedly herald the original Fujifilm X100 as the gateway drug to what became the wildly successful Fuji-X system.

I would venture into saying that the X100 was probably the first modern Fuji camera for more than 50% of current Fuji-X shooters. In all truth, it was a camera that its time had come: a modern look at a timeless design that was also highly practical and certainly affordable for many people.

I’ll admit that I’m not in this category; when the X100 came out, I was already using another compact mirrorless camera system and, to tell the truth, I was a bit frustrated by the initial reports about AF and general performance. I’ll also admit I always kept an eye on the X100 series development through the years and it is probably only by accident that I didn’t get one, even when I turned 100% Fuji-X or even when I became an X-Photographer.

The point I’m trying to drive home here is that this and following reports of the current X100F are written by a “first-time user”, very familiar with the X-System in general, but almost totally clueless to the X100 line.

That said, I wasn’t that surprised when I found myself getting immediately familiar with the camera. Fujifilm has wisely implemented the latest tech and design concepts from the X-Pro2 into the X100F as well. For instance, all controls are on the right-hand side, so that the left hand can be used just to operate the aperture and hold the camera. I have previously noted that this was one of the most awesome design elements of the X-Pro2 and I’m glad Fuji agrees with my point.

An X-Pro2 user can start shooting with the X100F in a matter of minutes, I believe. Sure, there is a couple of extra features you have to take care of (e.g. in what button to assign the life-saving ND filter), but that’s about all there is. There is also a very useful feature from the X70: the digital teleconverter which I found a great idea when reviewing the X70. The X100F, of course, represents the pinnacle of X100 development, carrying the legend further into the future. It has the latest sensor and processor, and, for the first time, the same battery as the X-System cameras (thank the Gods and about time!). Build quality is, I think, slightly better than the previous version, and certainly on par with the pro models.

This is just an initial report, so I’ll stay with what struck me immediately from a user standpoint. First of all, as expected, the camera is on its absolute element with street and travel photography. For street shooting, the stealth element is outstanding: if you remove all the electronic noises, the camera is absolutely silent. There is also no concern whatsoever regarding AF speed: with shutter release priority, you can practically directly shoot whatever you like, and in 99% of the cases the focus will be spot on. The focus joystick also helps a lot; great to have it on a X100 at last.

I found myself using the OVF 90% of the time, sometimes with the focus electronic “window” enabled, while on my X-Pro2 I use it in about 50% of instances. I was also surprised by how much I seem to like the 35mm equivalent FOV, for a variety of situations. I don’t own a 23mm Fuji lens and this got me into thinking.

So that is all for now, I’ll be back soon with further comments and impressions. Many thanks to Fujifilm Hellas for letting me have this beauty for a long term review.

And here is the mandatory image gallery; also with more to follow:

Like the content of this blog and want to contribute to its maintenance? Please consider donating a symbolic amount of $5. Help keep this blog ad-free.

Fujifilm X100F: αρχικές εντυπώσεις (από έναν αρχάριο στη σειρά X100)

Οι ιστορικοί του μέλλοντος όταν μελετούν την φωτογραφική Ιστορία, δίχως αμφιβολία θα αναγνωρίσουν την original X100 σαν την κάμερα που προκάλεσε εθισμό στο σύστημα Fuji-X.

Θα τολμούσα να πω ότι η αρχική X100 ήταν η πρώτη κάμερα για τουλάχιστον το 50% των σημερινών Fuji-X χρηστών. Με κάθε ειλικρίνεια, ήταν μια κάμερα που «είχε έρθει η ώρα της». Μια σύγχρονη εκδοχή σε μια διαχρονική σχεδίαση που ήταν παράλληλα πολύ πρακτική και προσιτή για πολλούς.

Θα παραδεχτώ ότι δεν ανήκω σ’αυτή την κατηγορία: όταν κυκλοφόρησε η πρώτη Χ100  ήδη χρησιμοποιούσα ένα άλλο mirrorless σύστημα και, για να πω την αλήθεια, είχα απογοητευτεί λίγο από τις αρχικές αναφορές σχετικά με την ταχύτητα AF και τις γενικότερες επιδόσεις. Θα παραδεχτώ όμως πως πάντοτε είχα ένα ενδιαφέρον για την εξέλιξη της σειράς X100 μέσα στα χρόνια και πρόκειται μάλλον για τυχαίο γεγονός που δεν απέκτησα μία, ακόμα και όταν στράφηκα 100% στη Fuji ή ακόμα και όταν έγινα X-Photographer.

Το σημείο που προσπαθώ να τονίσω εδώ είναι πως, αυτή και οι επόμενες αναφορές στην X100F είναι γραμμένες από έναν «αρχάριο» χρήστη, με μεγάλη εξοικείωση με το X-System γενικότερα, αλλά πρακτικά άσχετο με τη σειρά X100.

Παρ’όλα αυτά, δεν με εξέπληξε και τόσο όταν έπιασα τον εαυτό μου να εξοικειώνεται άμεσα με την κάμερα. Η Fuji σοφά σκεπτόμενη υλοποίησε όλη την τρέχουσα τεχνολογία και τα σχεδιαστικά πρότυπα από την X-Pro2 στην X100F. Για παράδειγμα, όλα τα χειριστήρια είναι στην δεξιά πλευρά, έτσι ώστε το αριστερό χέρι μένει ελεύθερο να χειριστεί το διάφραγμα και να κρατάει την κάμερα. Το έχω σημειώσει παλιότερα σαν ένα από πιο σπουδαία χαρακτηριστικά της X-Pro2 και χαίρομαι που η Fuji συμφωνεί μαζί μου.

Ένας χρήστης X-Pro2 μπορεί να αρχίσει να χρησιμοποιεί την X100F μέσα σε μερικά λεπτά, κατά τη γνώμη μου. Σίγουρα υπάρχουν καναδυό έξτρα χαρακτηριστικά που κάποιος θα χρειαστεί ίσως να ρυθμίσει (π.χ. σε ποιο κουμπί να αναθέσει το σωτήριο ND Filter), αλλά αυτό είναι όλο. Υπάρχει επίσης ένα πολύ χρήσιμο χαρακτηριστικό από την X70, το οποίο είχα βρει πολύ καλή ιδέα όταν είχα τεστάρει αυτή την κάμερα: ο ψηφιακός teleconverter. Η X100F βέβαια αποτελεί το επιστέγασμα της εξέλιξης της σειράς X100, συνεχίζοντας τον θρύλο στο μέλλον. Έχει τον τελευταίο αισθητήρα και επεξεργαστή και για πρώτη φορά την ίδια μπαταρία με τις κάμερες του X-System (επιτέλους και δόξα τους Θεούς!). Η ποιότητα κατασκευής είναι, θεωρώ, λίγο καλύτερη από το προηγούμενο μοντέλο και τίποτα δεν έχει να ζηλέψει από τα επαγγελματικά μοντέλα.

Αυτή είναι απλά μια αρχική αναφορά, έτσι θα μείνω προς το παρόν σε αυτά που μου έκαναν άμεση εντύπωση χρηστικά. Καταρχάς, η κάμερα είναι στο απόλυτο στοιχείο της σε φωτογραφία δρόμου ή ταξιδιωτική. Για το δρόμο, τα χαρακτηριστικά stealth είναι εξαιρετικά: βγάλτε όλους τους ηλεκτρονικούς ήχους και η κάμερα γίνεται απόλυτα αθόρυβη. Δεν υπάρχει επίσης καμιά ανησυχία για την ταχύτητα εστίασης. Αν θέσουμε προτεραιότητα κλείστρου στο μενού AF, τότε πρακτικά μπορεί να φωτογραφίζει κάποιος απευθείας ό,τι βλέπει, χωρίς να περιμένει, και στο 99% των περιπτώσεων η εστίαση θα είναι άψογη. Το joystick για την εστίαση επίσης βοηθάει πολύ, είναι τέλειο που μπήκε και στην σειρά X100 τελικά.

Συνέλαβα τον εαυτό μου να χρησιμοποιεί το OVF στο 90% των περιπτώσεων, μερικές φορές με το ηλεκτρονικό «παραθυράκι» για το σημείο εστίασης ενεργοποιημένο. Στην X-Pro2 μου χρησιμοποιώ OVF περίπου στο 50% των περιπτώσεων. Επίσης με εξέπληξε πόσο φαίνεται να μου αρέσει το κατ’αναλογία 35mm εστιακό μήκος, σε μια ποικιλία περιπτώσεων. Δεν έχω φακό 23mm της Fuji και αυτό είναι κάτι που με έβαλε σε σκέψεις.

Έτσι λοιπόν, αυτά προς το παρόν, θα επανέλθω με περισσότερα σχόλια και εντυπώσεις. Πολλά ευχαριστώ στην Fujifilm Hellas για την παροχή της αυτής της πανέμορφης κάμερας για τεστ μακράς διαρκείας.






X100F field review: in detail

X100F field review: in detail

Batteries for Fuji-X cameras: originals, copies and issues

Batteries for Fuji-X cameras: originals, copies and issues