Panasonic G7 - μέρος δεύτερο, περισσότερες παρατηρήσεις, δείγματα και συμπεράσματα

Panasonic G7 - μέρος δεύτερο, περισσότερες παρατηρήσεις, δείγματα και συμπεράσματα

Συνεχίζουμε το review της νέας Panasonic G7, με περισσότερες παρατηρήσεις πάνω στην εμπειρία χρήσης της και καταλήγουμε στα τελικά συμπεράσματα για την κάμερα.

Είχαμε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε την κάμερα, σε πολύωρη χρήση, και η βασική εντύπωση είναι η άνεση στη χρήση: ελάχιστο βάρος και όγκος, πολύ καλό grip.

Το στοιχείο που είμαι σίγουρος ότι θα εντυπωσιάσει, είναι η ταχύτητα και η ακρίβεια του AF. Πιθανότατα αυτή τη στιγμή η G7 είναι η κάμερα με το ταχύτερο AF μεταξύ των m43 και ανάμεσα στις ταχύτερες ανεξαρτήτως συστήματος. Όπως σε όλες τις κάμερες, παρατηρούνται διαφοροποιήσεις αναλόγως του φακού. Η ταχύτερη λειτουργία, σε διάφορες συνθήκες, επιτυγχάνεται με φακούς Panasonic, όπου μπορεί να αξιοποιηθεί και η λειτουργία DFD, για κινούμενα θέματα.

Σε καλές φωτιστικές συνθήκες, εννοείται πως δεν υπάρχει ποτέ κανένα θέμα, η κάμερα εστιάζει με τη σκέψη. Δοκίμασα την κάμερα σε περιβάλλον concert photography (γιατί τι πιο έξυπνο από το να δοκιμάζεις μια κάμερα που δεν ξέρεις καλά, σε απαιτητικό περιβάλλον; :-) ) και πρακτικά δεν άλλαξε τίποτα. Σε συνθήκες live μουσικής παράστασης, το φως αλλάζει συνέχεια και φυσικά το θέμα δεν μένει για πολύ ακίνητο. Η G7 συνέχισε να αποδίδει εντυπωσιακά, και η άλλη ευχάριστη έκπληξη ήταν η διαπίστωση ότι η Panasonic έχει βελτιώσει θεαματικά και το metering. Ανεξάρτητα του φωτισμού (ο οποίος σε τέτοιες συνθήκες μεταβάλλεται κάθε 2 δευτερόλεπτα) η κάμερα απέδωσε υποδειγματικά (οι παρακάτω photo με τον Panasonic 25mm f/1.4)

Οι παραπάνω φωτογραφίες από τη ζωντανή εμφάνιση της απίθανης Beth Hart στην Τεχνόπολη, σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες, έχουν μετατραπεί από RAW. Δυστυχώς δεν υπήρχε η δυνατότητα για απευθείας επεξεργασία στο LR/PS, και έτσι χρησιμοποιήθηκε ο τελευταίος DNG converter της Adobe. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν color profiles, corrections και άλλα χαρακτηριστικά, όπως με κάμερες που υποστηρίζονται πλήρως από τα γνωστά προγράμματα επεξεργασίας: πιθανότατα θα είναι διαθέσιμα όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές.

Να επαναλάβουμε για όσους έχουν αμφιβολίες για τον κιτ φακό: ναι, είναι πλαστικός, ναι, δεν γεμίζει το μάτι, παραμένει όμως ο καλύτερος "βασικός" κιτ φακός για οποιαδήποτε κάμερα κυκλοφορεί, και το γράφω μετά λόγου γνώσης. Προσοχή: δεν συγκρίνω με "κιτ" φακούς όπως ο 18-55 f/2.8-4 της Fuji ή ανάλογους φακούς για FF Canon/Nikon, οι οποίοι κοστίζουν όσο όλη η G7 μαζί. Ο συγκεκριμένος είναι ένα φτηνό εργαλείο, μικρός, ελαφρύς, αθόρυβος, με εξαιρετική για τα δεδομένα ποιότητα εικόνας (εντυπωσιακά καλή στα άκρα) και ακαριαίο AF. Πως να μην τον συμπαθήσεις;

Η G7 κερδίζει επάξια το βραβείο "ninja camera" (που είχαμε "απονείμει" και στην E-M5mk2), καθώς διαθέτει κορυφαία χαρακτηριστικά διακριτικής λειτουργίας: silent shutter, δυνατότητα AF και shutter μέσω της touch οθόνης, ενώ προστίθεται και η λειτουργία eye sensor AF (που ξεκινάει το AF αμέσως μόλις φέρει κάποιος την κάμερα στο μάτι). Επειδή από άποψης μεγέθους είναι μαζεμένη και με δεδομένο το αστραπιαίο AF, είναι εξαιρετική για διακριτικό street photography. Ακόμα και με τον κιτ φακό, οι περισσότεροι θα νομίζουν ότι έχετε μια από τις τυπικές μικρές bridge cameras. Με τους μικρούς φακούς του συστήματος, π.χ. Panasonic 15mm και 20mm, ή Olympus 17mm, 25mm και 45mm, προκύπτει ένα πολύ μικρό σε μέγεθος και βάρος σύστημα, με εξαιρετικές δυνατότητες.

Μεγάλη δραστηριότητα φωτορεπόρτερ τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα...

Ένα καίριο νέο χαρακτηριστικό της G7 είναι φυσικά το 4K video. Φυσικά οι υπόλοιπες "συνηθισμένες" αναλύσεις που έχουμε μάθει από την Panasonic είναι παρούσες, και πολλοί θα πουν ότι το 4Κ δεν είναι προς το παρόν παρά ένα χαρακτηριστικό εντυπωσιασμού. Θα διαφωνήσω. Πέραν του ότι το 4Κ έρχεται πολύ σύντομα και σε consumer συσκευές, το να το διαθέτει κάποιος σήμερα προσφέρει και άλλα πλεονεκτήματα στην περίπτωση που θα κάνει κάποιος downsizing. Ετοιμάζουμε ένα δείγμα video με 4K, τραβηγμένο με την G7, το οποίο θα γίνει διαθέσιμο πολύ σύντομα. Μέχρι τότε, ας μιλήσουμε για τη λειτουργία 4K Photo που διαθέτει η G7.

Με απλά λόγια, η κάμερα δίνει τη δυνατότητα, μέσω 3 διαφορετικών τύπων λειτουργίας, να τραβήξουμε ένα βίντεο 4Κ από το οποίο μπορούμε in-camera να απομονώσουμε συγκεκριμένα καρρέ, επιλέγοντας από τα καρρέ του βίντεο (ως 30fps είναι εδώ η ταχύτητα λήψης). Αυτή η λειτουργία προορίζεται κατά βάση για κινούμενα θέματα, όπου θέλουμε να καταγράψουμε τη δράση, συνήθως για μερικά δευτερόλεπτα και να κρατήσουμε συγκεκριμένα στιγμιότυπα. Ως γνωστόν, το κάθε καρρέ σε 4K είναι περίπου 8Mp, επαρκές για χρήση online, ή ακόμα και για μικρές εκτυπώσεις.

Εδώ ένα παράδειγμα αυτής της λειτουργίας (πολλά ευχαριστώ στον φίλο Νάσο!). Να σημειώσουμε ότι καλό θα ήταν σε τέτοιες περιπτώσεις να κρατάμε ψηλά την ταχύτητα, ώστε να αποφύγουμε το blurring στις τελικές φωτογραφίες μας.

Τα τελευταία 2-3 χρόνια περίπου, η ποιότητα εικόνας σε κάμερες με μικρότερους αισθητήρες (m43 και APS-C) έχει ήδη βελτιωθεί θεαματικά, σε σημείο που, για ίδιας γενιάς αισθητήρες, να είναι δύσκολη η διάκριση ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ. Μάλιστα, στις τελευταίες, και στα συνήθη μέσα (online παρουσίαση, μεσαίες εκτυπώσεις), ελάχιστες είναι οι φορές που φαίνεται η διαφορά και με FF αισθητήρες. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, μάλλον θα πρέπει να περιορίσει το pixel peeping προς όφελος της Φωτογραφίας. Τα παραπάνω απευθύνονται σε ανθρώπους που τους ενδιαφέρει η ΠΡΑΚΤΙΚΗ παράμετρος της ποιότητας και όχι σε όσους "συγκρίνουν" κάμερες διαβάζοντας charts του DxOMark.

Σχετικά με τον αισθητήρα λοιπόν θα εικάσω ότι πρόκειται για τον ίδιο που διαθέτει η EM-5mk2, που σημαίνει ότι είναι της Sony. Μπορεί και να κάνω λάθος, όμως τα χαρακτηριστικά της εικόνας, σε ό,τι αφορά δυναμικό εύρος, χρώμα και θόρυβο μου φαίνονται ουσιαστικά ίδια. Βέβαια η κάθε εταιρεία διαφοροποιείται με το δικό της imaging engine, που μπορεί να αλλάξει λίγο τα δεδομένα, αλλά όχι δραματικά. Κατά συνέπεια ισχύουν τα ίδια που είχα γράψει και στο ανάλογο review της E-M5ii, και, προσωρινά τουλάχιστον, αυτές οι κάμερες είναι (έστω οριακά) αυτές με την καλύτερη επίδοση αισθητήρα μεταξύ των m43.

Δεδομένου ότι η G7 διαθέτει πολλά από τα χαρακτηριστικά (ειδικά στο video) της κορυφαίας GH4, θα μπορούσε κάποιος μπει στη διαδικασία να αναρωτηθεί αν θα έπρεπε να πάει κατευθείαν στη δεύτερη. Αν κάποιος ρωτάει αυτό, τότε μάλλον θα πρέπει να προτιμήσει την G7, καθώς δεν έχει καταλάβει τι παραπάνω προσφέρει η GH4. Η GH4 είναι μια επαγγελματικού επιπέδου κάμερα για video και φωτογραφία, με χαρακτηριστικά όπως weather sealing, πολλά buttons για γρήγορη πρόσβαση σε λειτουργίες, δυνατότητα προσαρμογής grip και ειδικών εξαρτημάτων για video, κλπ. Η ιεραρχία στις κάμερες δεν είναι πάντα σχετική με τα χαρακτηριστικά, σαφώς και μπορεί νεώτερα χαρακτηριστικά να ενσωματωθούν σε φτηνότερα μοντέλα, μάλιστα είναι πολύ συνηθισμένο.

Ας δούμε για ποιον είναι λοιπόν η G7, εξετάζοντας τον, κατά τη γνώμη μου, ανταγωνισμό στην κατηγορία της.

Από οικονομικής άποψης ανταγωνιστές θα μπορούσαν να είναι κάποιες mid-level DSLR (όπως η σειρά D5xxx της Nikon). Ας εξηγήσω εδώ, αν και το έχω ξανακάνει στο παρελθόν, για να μη μένει η παραμικρή παρεξήγηση, ότι δεν ασχολούμαι καν με τις DSLR ΩΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΚΑΜΕΡΑ, τις οποίες θεωρώ πεταμένα λεφτά, εν έτει 2015. Όσο και να χτυπιούνται οι υπέρμαχοί τους, καλό θα ήταν να χωνέψουν ότι όλες ανεξαιρέτως οι DSLR πρόκειται να μετατραπούν σε επιλογές κάθετης αγοράς (niche market) στα επόμενα 3-4 χρόνια. Κατά συνέπεια είναι εξαιρετικά λανθασμένη επιλογή για έναν νέο χρήστη να επενδύσει (και άρα να παγιδευτεί) σε μια θνήσκουσα τεχνολογία. Τα πράγματα διαφοροποιούνται, βεβαίως, αν μιλήσουμε για high end κάμερες που πρόκειται άμεσα να χρησιμοποιηθούν επαγγελματικά. Για εισαγωγικές και μέσου επιπέδου κάμερες όμως, που απευθύνονται σε χομπίστες και είναι consumer προϊόντα, οι DSLR απορρίπτονται.

Ο mirrorless λοιπόν ανταγωνισμός της G7 αποτελείται κατά γνώμη μου από τις Olympus E-M10, Sony a6000 και Fuji XT10. Καθεμία διαθέτει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα σε σχέση με την Panasonic.

Η Olympus είναι λίγο παλιότερη, και μάλιστα θα αντικατασταθεί σύντομα με την έκδοση 2. Το πλεονέκτημά της είναι βασικά το IBIS (όχι τόσο αποδοτικό όσο στα ακριβότερα μοντέλα της Olympus πάντως) αλλά και το μικρότερο μέγεθός της. Κατά τα λοιπά έχει μάλλον ξεπεραστεί σε σχέση με την Panasonic και θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το Σεπτέμβρη για το νέο μοντέλο.

Η Sony κι αυτή έχει καιρό στην αγορά, αλλά ακόμα αντέχει από άποψης χαρακτηριστικών. Ο αισθητήρας των 24Mp είναι από τους καλύτερους της κατηγορίας του, διαθέτει εξαιρετικό AF και προσφέρει και μια εισαγωγική πρόταση προς το E-system της Sony. Χάνει από την G7 στο βίντεο και σε μια σειρά από χρηστικά χαρακτηριστικά, ενώ η Sony είναι ακόμα πολύ πίσω στο θέμα των φακών για τις APS-C κάμερές της. Ωστόσο εδώ πιστεύω ότι είναι θέμα επιλογής συστήματος, περισσότερο με το βλέμμα στο μέλλον.

Η Fuji είναι μια νέα πρόταση, που πλέον προσφέρει και ένα τελείως καινούργιο σύστημα εστίασης, με εντυπωσιακές βελτιώσεις, ειδικά για κινούμενα θέματα. Πλέον η Fuji έχει μια πολύ καλή ποικιλία φακών, εξαιρετικής απόδοσης, αλλά και υψηλής τιμής πολλές φορές. Για video δεν συζητάμε καν, η Fuji είναι πολύ πίσω στον τομέα. Η ποιότητα εικόνας πάντως, πιθανότατα είναι η καλύτερη απ'όσες συζητάμε εδώ, παρ'όλη την ανάλυση των 16Mp που υστερεί -στα χαρτιά- των κορυφαίων σήμερα APS-C αισθητήρων.

Σαν συμπέρασμα: θα μπορούσα να προτείνω άνετα την G7 σαν πρώτη επιλογή για οποιονδήποτε σοβαρό χομπίστα που θέλει μια ευέλικτη, τρομερά εύχρηστη και με βάθος δυνατοτήτων κάμερα, για πολύ καλής ποιότητας φωτογραφίες σε όλες τις συνθήκες. Ακόμα περισσότερο προτείνεται σε όσους δίνουν βαρύτητα στο video.

Σαν δεύτερο σώμα για όσους έχουν ήδη κάμερα m43 (και άρα φακούς του συστήματος) είναι επίσης πολύ καλή επιλογή. Για παράδειγμα θα μπορούσε να είναι η camera με έμφαση στο video για έναν χρήστη Olympus E-M1, ή η μικρή αδελφή της GH4 για όσους διαθέτουν αυτή την κάμερα.

Δεν προτείνεται για όσους έχουν ανάγκη από σοβαρά επαγγελματικά χαρακτηριστικά, όπως είναι το weather sealing, η δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν grip ή η δυνατότητα να έχουν πολλά buttons για άμεση πρόσβαση. Τέτοιου τύπου χρήστες θα τους απωθήσει το πλαστικό και ελαφρύ σώμα και σίγουρα δεν μπορεί να είναι η πρώτη τους κάμερα.

Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μια κάμερα που πετυχαίνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τους στόχους της στην αγορά στην οποία απευθύνεται. Προσωπικά την βρήκα πραγματικά αξιαγάπητη στη λειτουργία και τη χρήση, και αυτή πιστεύω ότι είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της για το -πραγματικά μεγάλο- κοινό στο οποίο απευθύνεται.

Παρακάτω, μερικά samples από την κάμερα, με διάφορους φακούς. Ένα τελευταίο ευχαριστώ στο All About Digital Photo του Μάρκου Σταυρινάκη, για τη διάθεση της κάμερας προς δοκιμή.





Samyang 135mm f/2 ED UMC (μέρος 1ο)

Samyang 135mm f/2 ED UMC (μέρος 1ο)

Το σημείο G, Νο. 7 - γνωριμία με την νέα Panasonic G7

Το σημείο G, Νο. 7 - γνωριμία με την νέα Panasonic G7

0