Το σημείο G, Νο. 7 - γνωριμία με την νέα Panasonic G7

Το σημείο G, Νο. 7 - γνωριμία με την νέα Panasonic G7

Η σειρά G της Panasonic, με την G1 το 2008, σηματοδότησε την απαρχή του συστήματος micro four thirds, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη κάμερα ήταν η πρώτη του συστήματος που ανακοινώθηκε.

Πλήρης αποκάλυψη από μένα: ποτέ δεν χώνεψα εμφανισιακά και στυλιστικά τις G κάμερες. Πάντοτε μου φαινόταν ότι προσπαθούσαν περισσότερο απ'όσο χρειαζόταν να μοιάζουν με μικρές σύγχρονες DSLR. Μάλιστα την απέχθειά μου στο συγκεκριμένο στυλ την εξέθεσα σε προηγούμενο post . Η Panasonic έφτασε μέχρι και να προσπαθεί να καθιερώσει την ονομασία DSLM για το στυλ αυτό.

Η σειρά εξελίχθηκε ραγδαία μέσα στα χρόνια και αποτέλεσε την "μεσαία" enthusiast σειρά της Panasonic, αναβαθμίζοντας συνεχώς τα χαρακτηριστικά. Όταν είδα σε φωτογραφίες και ακολούθως έπιασα στα χέρια μου την G7, ομολογώ ότι άλλαξα κάπως γνώμη, τουλάχιστον στο στυλιστικό μέρος.

Η G7 εξακολουθεί να θυμίζει κάπως μικρή DSLR, αλλά με περισσότερες γωνίες, και χωρίς να είναι μεγαλύτερη απ'όσο χρειάζεται. Με κάποιο τρόπο θυμίζει λίγο Pentax DSLR, τις οποίες θεωρώ και τις μόνες DSLR που διατηρούν έναν αέρα κομψότητας και δε θυμίζουν διασταύρωση Alien με μαύρο jellybean.

Στο χέρι η G7 εκπλήσσει ευχάριστα με το μικρό βάρος το οποίο όμως συνδιάζεται με εξαιρετικό πιάσιμο. Εκτός από την περίπτωση που κάποιος πάσχει από ακρομεγαλία, δε νομίζω ότι θα δυσκολευτεί στη χρήση. Πέρα από το άνετο grip, τα διάφορα buttons και knobs είναι σε πολύ εργονομική θέση. Υπάρχουν φυσικά και μεγάλοι φακοί στο σύστημα, όπου ένα μεγαλύτερο σώμα δίνει καλύτερο έλεγχο, ωστόσο η G7 και μ'αυτούς δεν θα προβληματίσει. Δεν θα έλεγα ότι φτάνει τα επίπεδα εργονομίας των Ε-Μ1 και GH4, ωστόσο σαφώς είναι πολύ καλή.

Αν και το μικρό βάρος προδιαθέτει για περικοπές στην ποιότητα κατασκευής, αλλά και εδώ η μικρή Panasonic εκπλήσσει ευχάριστα. Πολύ καλή ποιότητα κατασκευής, άνετα υψηλότερη από τις διάφορες εισαγωγικές DSLR, με μικρές ως ανύπαρκτες ανοχές στην συναρμογή και "σίγουρη" αίσθηση στα controls. Πιθανολογώ ότι το χαμηλότερο βάρος οφείλεται στην έλλειψη weather sealing, πράγμα που ισχύει βέβαια για πολλές άλλες κάμερες της κατηγορίας.

Ποια είναι αυτή η κατηγορία όμως; Αναμφισβήτητα η G7 χτυπάει την αγορά που αποτελείται από σοβαρούς χομπίστες, χωρίς να προσποιείται ημι- και επαγγελματικές διαθέσεις. Ωστόσο, πλέον οι κάμερες σ'αυτό το τμήμα της αγοράς προσφέρουν πλέον αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά που δεν θα βρίσκαμε πριν 2-3 χρόνια και στα πλέον high-end μοντέλα.

Η G7 διαθέτει -πιθανότατα- τον αισθητήρα της GF7, με νέα imaging engine βασισμένη στην GH4, αλλά παράλληλα και χαρακτηριστικά που η Panasonic είχε μόνο στo top μοντέλο της. Ένα απ'αυτά αφορά τις βελτιώσεις του συστήματος AF, το οποίο πλέον περιλαμβάνει και το σύστημα DFD της Panasonic. Ένα άλλο είναι η δυνατότητα 4K video, και μάλιστα με επιπλέον πρακτικές δυνατότητες από την GH4.

To AF είναι ένα από πρώτα πράγματα που προσέχει κάποιος στην G7. Είναι, με απλά λόγια, απίστευτα γρήγορο, με οποιονδήποτε φακό το δοκίμασα. Χρησιμοποιώντας σοφά τα διάφορα modes εστίασης, θα μου φαινόταν παράδοξο να χάσει κάποιος κλικ. Το Depth From Defocus λειτουργεί βέβαια μόνο με Panasonic φακούς, και τη διαφορά θα τη δει κάποιος σε κινούμενους στόχους που έρχονται προς την κάμερα. Δείτε πάντως το παράδειγμα με το σκυλάκι, παρακάτω, και χωρίς το DFD, τα αποτελέσματα είναι πολύ ενθαρρυντικά.

Ένα καρρέ από συνολικά 12 περίπου, με αντικείμενο ένα μικρό και ιδιαίτερα νευρικό και αεικίνητο σκυλάκι. Αν και ο φακός που χρησιμοποιήθηκε ήταν ο Olympus 45mm f/1.8 (που δεν εκμεταλεύεται πλήρως τα πιο εξελιγμένα χαρακτηριστικά AF, εκτός του ότι είναι και medium τηλεφακός) οι on-focus φωτογραφίες ήταν 8 από τις 12, με το διάφραγμα στο f/2.2

Το δεύτερο πράγμα που προσέχει κάποιος, είναι η πρακτική ευκολία στη χρήση, σε συνδιασμό με πολύ καλή παραμετροποίηση για την κατηγορία. Εδώ να σημειώσω ότι ΔΕΝ έχω εμπειρία από κάμερες της Panasonic, οπότε θαρρώ πως είμαι καλό δείγμα για το τι έχει να αντιμετωπίσει ένας νέος χρήστης. Η Panasonic ανέκαθεν έφτιαχνε interface για τις κάμερές της, που είχαν μια πιο "κομπιουτερίστικη" διάσταση. Και, μπορεί οι ανήκοντες, λίγο ως πολύ, στην φωτογραφική γερουσία, να έχουμε μια αδυναμία σε "παραδοσιακά" μοντέλα (βλ. π.χ. Fuji), δεν μπορούμε να αρνηθούμε πάντως πως το πιο μοντέρνο μοντέλο είναι εξίσου αποτελεσματικό. Και για έναν νέο φωτογράφο, είναι άνευ σημασίας μια τέτοια συζήτηση. Η Panasonic, πέρα από τα "πραγματικά" function buttons στα οποία μπορεί να αναθέσει κάποιος διάφορες λειτουργίες, διαθέτει και "virtual buttons" στην οθόνη. Η οποία φυσικά είναι touch screen, με πολλαπλές χειριστικές και πρακτικές δυνατότητες.

Panasonic G7, Olympus 45mm f/1.8

Η οθόνη κατά τα άλλα είναι πολύ καθαρή και με σωστά χρώματα, και το ίδιο ισχύει και για το EVF. Το γεγονός ότι η οθόνη είναι tilt-able, βασικό χαρακτηριστικό των G, είναι πολύ ευπρόσδεκτο, ειδικά για video.

Κοιτάζοντας την κάμερα σαν τελείως νέος χρήστης (χωρίς δηλαδή να προσπαθώ να κάνω συγκρίσεις με αυτές που χρησιμοποιώ καθημερινά), μπορώ να πω ότι ένας -σχετικά σοβαρός- νέος χρήστης, θα μάθει να την δουλεύει πολύ γρήγορα. Το drive knob στα αριστερά είναι σχεδόν αυτονόητο, μου άρεσε ο focus mode διακόπτης 3 σημείων (ψηλά στο πίσω μέρος) που ενσωματώνει και το AF/AE-lock button. Τα υπόλοιπα κουμπιά είναι σε "λογικές" θέσεις, που σημαίνει ότι δεν θα τα ψάχνει κάποιος. Αδιάφορο είναι το φλας (σε fixed θέση, που δε λέει πολλά), χωρίς δυνατότητα bouncing. Περισσότερο απ'όλα πιστεύω ότι θα εκτιμηθεί το Quick Menu, κάτι που θυμίζει σε λογική το SCP της Olympus, αλλά με πολύ πιο μοντέρνα υλοποίηση. Το 98% των καθημερινών λειτουργιών μπορεί να πραγματοποιηθεί με έναν συνδιασμό αυτού με τα "πραγματικά" controls.

Η κάμερα ήρθε με "έναν ακόμα" κιτ φακό, που περίμενα να μείνει στην τσάντα, αλλά έκανα λάθος. Η Panasonic με κάποιο τρόπο έχει καταφέρει να βελτιώνει συνεχώς τους κιτ φακούς της και αυτός εδώ αξίζει τον κόπο, αν μη τι άλλο για το ελάχιστο μέγεθος/βάρος και την πολύ καλή απόδοση για την κατηγορία του. Πέραν του ότι διαθέτει σταθεροποίηση, δεν έχει, στα χαρτιά, κάποιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό, η απόδοσή του όμως είναι ένα κλικ τουλάχιστον πάνω από ανταγωνιστικούς κιτ φακούς και παραπάνω αν τον συγκρίνουμε με τους τυπικούς DSLR kit σε εισαγωγικές τέτοιες κάμερες. Αξίζει 100% και ας είναι ο μόνος κιτ φακός που θα έχει κάποιος. Προς το παρόν, άλλωστε, νομίζω ότι η κάμερα διατίθεται μόνο ως κιτ. Δεν χρειάζεται φυσικά να σημειωθεί ότι είναι ταχύτατος στο AF, όπως και ότι δεν θα σας παρέχει ρηχό βάθος πεδίου εύκολα, λόγω του διαφράγματος.  

Μια τυχαία προσπάθεια με συνεχές AF. Σίγουρα όχι ένας ιδιαίτερα γρήγορα κινούμενος στόχος, ωστόσο η κάμερα δεν είχε το παραμικρό πρόβλημα να παρακολουθήσει την κίνηση.

Συνεχίζοντας με τα τεχνικά χαρακτηριστικά, η κάμερα έχει 1/4000" όριο στην ταχύτητα, πράγμα όμως που ξεπερνιέται μέσω ηλεκτρονικού κλείστρου, με την ταχύτητα να ανεβαίνει στο 1/16000". Προσοχή βέβαια σε κινούμενα θέματα με το ηλεκτρονικό κλείστρο -από την άλλη, η τελείως αθόρυβη λειτουργία είναι κάτι που θα εκτιμηθεί δεόντως από πολλούς. Από την άλλη, το μέγιστο bulb mode φτάνει τα 2 λεπτά, πράγμα που μπορεί να είναι για κάποιους περιοριστικό.  

Οι περισσότερες mirrorless κάμερες διαθέτουν μια πληθώρα "δημιουργικών" χαρακτηριστικών που οι χωρίς παρωπίδες χρήστες χαίρονται να χρησιμοποιούν. Ένα παράδειγμα είναι το bracketing, που για τις περισσότερες εισαγωγικές DSLR περιορίζεται σε 3 καρρέ: εδώ έχουμε ως 7. Ένα άλλο είναι το timelapse, με εύκολη δημιουργία ταινίας στη συνέχεια. Για να γίνουν αυτά βέβαια, πρέπει η κάμερα να διαθέτει ένα καλό burst rate και στην G7 είναι έως 8fps. Όχι κορυφαία, αλλά πολύ καλή απόδοση, ειδικά αν σκεφτούμε ότι για συνεχές AF, η κάμερα αποδίδει 6fps.

Βέβαια, επειδή είπαμε για ταινίες, η G7 διαθέτει και κάποιους άσσους στο μανίκι, με σημαντικότερο το 4K. Αυτό σημαίνει ότι η G7 είναι μια από τις οικονομικότερες κάμερες με εναλλάξιμους φακούς που μπορεί να αποθηκεύσει 4K video. Και επίσης, η G7 επεκτείνει τις δυνατότητες με την λειτουργία 4K photo. Μπορεί κάποιος, με 3 διαφορετικούς τρόπους λειτουργίας, να "τραβήξει" καρρέ 4K (χονδρικά 8mp το ένα) από μια ταινία 4K. Φαντάζομαι πως είναι σαφές πόσο ωφέλιμο είναι αυτό για μια σειρά από φωτογραφικές χρήσεις. Μπορώ να σκεφτώ για παράδειγμα sports, χορό και εφαρμογές όπου υπάρχει κίνηση γενικότερα.

Εφόσον αναφερθήκαμε στο AF με κολακευτικά σχόλια, λίγα μόνο λόγια στο άλλο άκρο, δηλ. στις δυνατότητες manual focus, οι οποίες είναι εξαιρετικές, με κάθε βοήθημα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει κάποιος (peaking, μεγέθυνση, κλπ).

Θα συνεχίζουμε με περισσότερα για την ποιότητα εικόνας, με δείγματα, και το τελικό συμπέρασμα στο δεύτερο μέρος αυτού του review. Σε ένα μελλοντικό post (σύντομα) θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά και στο video. Μείνετε συντονισμένοι!

Μέχρι τότε, πολλές ευχαριστίες στο All About Digital Photo του Μάρκου Σταυρινάκη για τη διάθεση της κάμερας για τεστ. Η κάμερα είναι φυσικά διαθέσιμη για όποιον επιθυμεί να τη δει από κοντά, στο κατάστημα.

 

Panasonic G7 - μέρος δεύτερο, περισσότερες παρατηρήσεις, δείγματα και συμπεράσματα

Panasonic G7 - μέρος δεύτερο, περισσότερες παρατηρήσεις, δείγματα και συμπεράσματα

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS, μέρος 2ο: φωτογράφηση event, αναλυτικά σχόλια και συμπεράσματα

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS, μέρος 2ο: φωτογράφηση event, αναλυτικά σχόλια και συμπεράσματα

0