Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS, μέρος 2ο: φωτογράφηση event, αναλυτικά σχόλια και συμπεράσματα

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS, μέρος 2ο: φωτογράφηση event, αναλυτικά σχόλια και συμπεράσματα

Μετά την πρώτη γνωριμία με τον Sony FE 70-200mm f/4, ας συνεχίσουμε με μια πιο συγκεκριμένη ανάλυση στη χρήση και τα χαρακτηριστικά του.

Αυτή η κατηγορία φακών, είναι δημοφιλής σε μια ευρεία γκάμα φωτογράφων. Πρώτα απ'όλα, είναι ο αγαπημένος των φωτορεπόρτερ, δίνοντας τη δυνατότητα να καταγράφουν τη δράση σε λογικά κοντινές αποστάσεις, ενώ προσφέρουν και αρκετό zoom ώστε αν χρειαστεί να μείνει κάποιος με ασφάλεια μακριά από μπελάδες. Φωτογράφοι σπορ επίσης τους χρησιμοποιούν πολύ, ειδικά για σπορ εσωτερικού χώρου, και είναι πολύ κατάλληλοι για εκδηλώσεις όπως συναυλίες. Ακόμα και οι εκδόσεις στο f/2.8 σε αισθητήρα 35mm δεν μπορούν να προσφέρουν εξαιρετικά ρηχό βάθος πεδίου για πορτραίτα, οπότε δεν θα είναι η πρώτη επιλογή για φωτογράφους πορτραίτων. Ωστόσο, ειδικά στο στούντιο, αποτελούν δημοφιλή επιλογή, δεδομένου ότι παρέχουν πλήρη κάλυψη των εστιακών μηκών που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά σε τέτοιες φωτογραφήσεις.

Στις λίγες μέρες που είχα τον φακό στην κατοχή μου, τον πήρα μαζί μου σε δύο εκδηλώσεις: ένα μουσικό/χορευτικό event και έναν διαγωνισμό fitness/bodybuilding.

Πρώτα απ'όλα, ας μου επιτραπεί να επαναλάβω την παρατήρηση περί χρηστικότητας. Είναι αυτό που θα ανέμενε ένας απαιτητικός χρήστης από έναν επαγγελματικό φακό, δηλαδή να κάνει τη δουλειά του χωρίς να χρειάζεται να το σκέφτεται και πολύ (και αυτό αποτελεί σημαντικό έπαινο). Η λειτουργία είναι αθόρυβη, και φυσικά ο φακός εστιάζει εσωτερικά, χωρίς να επεκτείνεται.

Η Sony εφοδίασε το φακό μέχρι και με τρία κουμπιά για κλείδωμα εστίασης, για χρήση σε γρήγορη κίνηση. Από τα σύντομα τεστ που έκανα σε φωτογράφηση δράσης, ακόμα και η παλιότερη a7, που δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί κάμερα για δράση, ανταποκρίθηκε πολύ καλά, σε καλό φως. Μηχανικά ο φακός είναι οπωσδήποτε ικανός για φωτογράφηση δράσης, και οι όποιοι περιορισμοί οφείλονται στην τρέχουσα γκάμα των a7, γι'αυτή τη συγκεκριμένη δραστηριότητα.

Σε χαμηλό φωτισμό, πάνω στην a7, η εστίαση μπορεί να "κυνηγάει" λίγο και, τις περισσότερες φορές, θα κλειδώσει την εστίαση αν γίνει άμεσα refocus (εδώ μπορεί να βοηθήσει πολύ τόσο το το back focus button όσο και η ρύθμιση του περιοριστή εστίασης πάνω στο φακό, στην σωστή απόσταση).

Σχεδόν όλες οι φωτογραφίες σ'αυτό το άρθρο τραβήχτηκαν με πλήρως ανοιχτό διάφραγμα και ένα από τα πλέον εντυπωσιακά χαρακτηριστικά είναι πως ο φακός είναι πολύ οξύς ακόμα και τέρμα ανοιχτός. Είναι πραγματικά εξαιρετικός στο μέσον της εικόνας και πολύ καλός στα άκρα, ενώ η οξύτητα επεκτείνεται σε όλο το κάδρο κάπου μεταξύ f/5.6 and f/7.1. Παρακαλώ κοιτάξτε τις φωτο και από την προηγούμενη ανάρτηση, για δείγματα σε διάφορα διαφράγματα. Το παραπάνω ισχύει σε όλα τα εστιακά μήκη: όπως είναι συνηθισμένο σε τέτοιου είδους φακούς, είναι πιο δυνατός στο μέσον της εστιακής του έκτασης, και υποφέρει κάπως στα 200mm.

Να ξαναπούμε: ας μην ξεχνάμε τον εντυπωσιακό αισθητήρα της a7. Όπως είπα, είναι μια παλιότερη υλοποίηση του βασικού chip, που χρησιμοποιείται βέβαια ακόμα σε πολλές κάμερες και μάλιστα (σε βελτιωμένη έκδοση φυσικά) ακόμα και σε κάμερα που παρουσιάστηκε κυριολεκτικά χτες (τη νέα Leica Q). Διατηρεί χρωματική πληροφορία και δυναμικό εύρος εύκολα σε ISO6400 και, αν και υπάρχει ορατός κόκκος, είναι εύκολα διαχειρίσιμος στην επεξεργασία. Ο φακός συνεισφέρει με πολύ καλό contrast και αναπαραγωγή χρώματος, θυμίζοντας στην πραγματικότητα κάπως και τους παλιούς Minolta σ'αυτό τον τομέα. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι πως, δεν μπορείς να βάλεις καλά οπτικά μπροστά σε άθλια ηλεκτρονικά ή το αντίστροφο. Ο φακός κολακεύει τους αισθητήρες της Sony με έναν τίμιο τρόπο.

Παραμορφώσεις και βινιετάρισμα, σε όλη την εστιακή έκταση, είναι πρακτικά ελάχιστες. Ας θυμηθούμε επίσης πως η κάμερα επιβάλλει διορθώσεις ακόμα και σε RAW και τα προγράμματα μετατροπής διορθώνουν τα υπόλοιπα. Το προφίλ φακού στο Lightroom δουλεύει τέλεια, με ακριβείς και αποτελεσματικές διορθώσεις. Δεν παρατήρησα καθόλου χρωματικές εκτροπές και υποψιάζομαι ότι και πάλι γίνονται διορθώσεις στην κάμερα. Επίσης τα flares είναι ανύπαρκτα, θα παραδεχτώ ότι δεν προσπάθησα να δημιουργήσω, αλλά τραβούσα κόντρα στο φως αρκετά συχνά.

Ένα κρίσιμο χαρακτηριστικό με μια μεγάλη ομάδα χρηστών, αλλά ειδικά φωτογράφους πορτραίτου, είναι το bokeh, και εδώ είναι που ο φακός κάνει την έκπληξη αποδίδοντας πάνω από το μέσο όρο της κατηγορίας του, όντας πραγματικά χρήσιμος μεταξύ f/4 και περίπου f/6.3. Το γράψιμό του στα ανεστίαστα μέρη είναι ομαλό και "στρογγυλό". Δεν έχει ελπίδα βέβαια να πιάσει το κρεμώδες, "ονειρικό" bokeh διάσημων "πορτραιτοφακών", αλλά, ασφαλώς, όντας 2-3 stop πιο αργός, αυτό δεν είναι έκπληξη: κανένας zoom σ'αυτή την κατηγορία δεν μπορεί. Με κίνδυνο να γίνω κουραστικός, αυτοί οι φακοί θεωρούνται γενικής χρήσης, και θα πρέπει να κρίνονται έτσι.

Εν'τέλει, είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε την προφανή ερώτηση: πόσο καλή επιλογή είναι ο FE 70-200mm;

Προσωπικά, αν άρχιζα να επενδύω στο σύστημα FE, αυτός θα ήταν ο δεύτερος φακός που θα αποκτούσα, μετά τον Zeiss 55mm f/1.8. Γιατί; Διότι είναι μια επιλογή που υπερβαίνει το βασικό "πρακτικό" χαρακτήρα. Στα χαρτιά θα μπορούσαν να εγερθούν διάφορα "παράπονα". Γιατί δεν είναι f/2.8; Γιατί δεν κοστίζει κανα διακοσάρι ευρώ λιγώτερο; Γιατί, εδώ που τα λέμε δηλαδή, δεν τον δίνουν και δωρεάν μαζί με την a7;  :D

Πρακτικά μιλώντας, είναι αυτό που είναι, και κάνει τη δουλειά του καλύτερα απ'ό,τι θα περίμενε κάποιος. Η αρχική τιμή του ήταν υψηλή, αλλά από τότε έχει πέσει σε επίπεδα ουσιαστικά ίδια με αυτές αντίστοιχων ανταγωνιστικών φακών DSLR στην κατηγορία. Εναλλακτικές επιλογές για το σύστημα FE, σε zoom με AF, υπάρχουν αλλά δεν είναι και τόσο ενδιαφέρουσες. Θα μπορούσε κάποιος να προσαρμόσει κάποιους φακούς για το a-mount, όπως ο διάσημος Minolta 80-200mm f/2.8, ο Sony 70-200mm f/2.8 ή, για μια πιο φτηνή επιλογή ακόμα και ο "Beercan" 70-210 f/4. Όλοι τους χρειάζονται έναν ακριβό adapter για να έχουν AF και είναι βαρείς, θορυβώδεις, αργοί στην εστίαση ή και όλα τα προηγούμενα. Επίσης αμφιβάλλω ότι έχουν καλύτερη συνολική ποιότητα εικόνας ειδικά στο f/4-f/5.6 (δεν μιλάμε μόνο για οξύτητα αλλά και χρώμα, εκτροπές, παραμορφώσεις, κλπ).

Όπως είπα με άλλη αφορμή: αν κάποιος εμπιστεύεται τη σειρά FF της Sony, σώματα με καλύτερες επιδόσεις σίγουρα θα έρθουν: ας δούμε π.χ. την a7R mk2 που μόλις ανακοινώθηκε. Το να είσαι αναγκασμένος να χρησιμοποιείς έναν περιορισμένο φακό είναι καταστροφικό, τα σώματα αναβαθμίζονται πιο εύκολα. Ευτυχώς αυτός ο φακός πιστεύω πως μπορεί να διατηρήσει την αξία του, με όλες τις βελτιώσεις σε αισθητήρες και συστήματα AF που θα παρουσιαστούν και σε μελλοντικές κάμερες, και έτσι, αντικειμενικά, αντιπροσωπεύει μια σοβαρή επένδυση στο οπλοστάσιο του συστήματος Sony FE. Με την ευκαιρία, για την Ελληνική Αγορά, αυτό τον καιρό υπάρχει και προσφορά έκπτωσης (για όλους τους φακούς της Sony) οπότε θα μπορούσε κάποιος να αδράξει την ευκαιρία να τον αποκτήσει φτηνότερα.

Κλείνοντας, ευχαριστίες στη Sony Hellas, στους φίλους μας στο κατάστημα All About Digital Photo του Μάρκου Σταυρινάκη και στον καλό φίλο και συνεργάτη στα "εγκλήματα", Νίκο Βιτσιλάκη. Θα μου επιτρέψετε να τονίσω πως, σ'αυτό το blog, δεν θα διαβάσετε πουθενά "reviews" γραμμένα από τα δελτία τύπου των εταιριών, μόνο πραγματικά "hands-on" δοκιμές. Ελπίζουμε να μας δοθεί η ευκαιρία να το συνεχίσουμε και να το επεκτείνουμε.

Το σημείο G, Νο. 7 - γνωριμία με την νέα Panasonic G7

Το σημείο G, Νο. 7 - γνωριμία με την νέα Panasonic G7

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS στην a7, μέρος 1ο (πρώτες εντυπώσεις και δείγματα)

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS στην a7, μέρος 1ο (πρώτες εντυπώσεις και δείγματα)

0