Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS στην a7, μέρος 1ο (πρώτες εντυπώσεις και δείγματα)

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS στην a7, μέρος 1ο (πρώτες εντυπώσεις και δείγματα)

Είδαμε ήδη τι μπορεί να κάνει η πρώτη στην Ιστορία FF mirrorless κάμερα, με χρήση προσαρμοσμένων φακών, και πως, στην πραγματικότητα, είναι εξαιρετικά κατάλληλη για τέτοια χρήση. Όμως, η αξία ενός φωτογραφικού συστήματος κρίνεται κατά κύριο λόγο από τη συλλογή native φακών που διαθέτει.

Ένας από τους πρώτους φακούς που παρουσιάστηκαν με την a7 ήταν ο 70-200. Χάρη στην Sony Hellas και το κατάστημα All About Digital Photo του Μάρκου Σταυρινάκη, είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω το φακό σε μια ποικιλία συνθηκών, και εδώ θα βρείτε μια αναφορά απ'αυτή την εμπειρία.

Ο FE 70-200mm f/4.0 G OSS (πλήρης ονομασία) είναι ένας φακός της σειράς G της Sony, που σημαίνει ότι δεν είναι Zeiss (που υποθετικά είναι η κορυφαία σειρά) αλλά ανήκει παρ'όλα αυτά στην in-house υψηλού επιπέδου σειρά της Sony. Πρώτη (προφανής) εντύπωση: είναι λευκός. Σε περίπτωση που κάποιος αναρρωτιέται, η Canon έχει επιλέξει το λευκό χρώμα για όλους τους μεγαλύτερους/telephoto φακούς της σειράς L. H εξήγηση είναι πως έτσι απορροφούν λιγώτερη θερμότητα από το περιβάλλον (και ξεχωρίζουν σαν "επαγγελματική" επιλογή). Ωστόσο παλιότεροι αναγνώστες θα θυμούνται πως η Minolta είχε επίσης χρησιμοποιήσει λευκό για τη δική της σειρά επαγγελματικών τηλεφακών. Επομένως η Sony δεν αντιγράφει την Canon, αλλά μάλλον τη δική της παράδοση.

Ο τηλεφακός από 70 σε 200mm είναι ένα καθιερωμένο στάνταρ μεταξύ των χρηστών DSLR, από τη στιγμή που καλύπτει ένα πολύ χρήσιμο εστιακό εύρος, και είναι επαρκής σε μια ευρεία ποικιλία συνθηκών. Ας σημειωθεί ότι, στην φωτογραφική Ιστορία, υπήρχαν και άλλες επιλογές, όπως 70-210mm και 80-200mm (οι παλιοί Minolta ήταν μ'αυτές τις προδιαγραφές), όμως το κοινό είναι πλέον συνηθισμένο στο 70-200mm στάνταρ πλέον.

Και κάπου εδώ έρχεται το ερώτημα του μεγέθους/βάρους. Πρόκειται για έναν βαρύ φακό, σε σύγκριση με την πλειονότητα των φακών mirrorless εκεί έξω. Ακούστε: οι νόμοι της Φυσικής είναι οι νόμοι της Φυσικής. Δεν υπάρχει, απλά, τρόπος να σχεδιαστεί ένας σταθερού διαφράγματος τηλεφακός, που να καλύπτει τον αισθητήρα 35mm, και να γίνει πολύ μικρότερος. Ας παρηγορηθούμε τουλάχιστον πως, στην περίπτωση των mirrorless, έστω τα σώματα είναι μικρότερα. Ο φακός δείχνει ακόμα μεγαλύτερος, και, για να είμαι ειλικρινής, ελαφρά αστείος από κάποιες γωνίες, όταν χρησιμοποιηθεί το hood (το οποίο περιλαμβάνεται, όπως και ένα καλό κολλάρο για τρίποδο). Αυτός είναι ο λόγος που δεν χρησιμοποίησα καν το hood, επίσης, όπως θα δούμε, δεν υπάρχει κανένα σοβαρό θέμα με αντανακλάσεις έτσι κι αλλιώς.

Η Sony προτίμησε ένα σταθερό διάφραγμα f/4 αντί για f/2.8, απόφαση που κατακρίθηκε από πολλούς. Διαφωνώ. Ένας φακός f/2.8 θα ήταν ακόμα μεγαλύτερος και τουλάχιστον 1000€ ακριβότερος. Η Sony χρειαζόταν έναν 70-200mm για να καλύψει αυτό το κρίσιμο εστιακό μήκος και θεωρώ πως το f/4 ήταν η πιο κατάλληλη επιλογή. Ένα σημαντικό στοιχείο, είναι πως τον εφοδίασαν με σταθεροποίηση, πράγμα πρακτικά απαραίτητο σ'αυτά τα εστιακά μήκη. Ας θυμηθούμε εξάλλου πως μόνο η πρόσφατη a7ii διαθέτει σταθεροποίηση στο σώμα.

Ξεκινώντας με την ποιότητα κατασκευής, ο φακός είναι πραγματικά επαγγελματικής ποιότητας, και εύκολα στο ίδιο επίπεδο με τους ανάλογους φακούς Canon και Nikon. Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί πως, για παράδειγμα ο Canon 70-200mm f/4.0 L IS USM είναι απόλυτα συγκρίσιμος σε μέγεθος/βάρος, ποιότητα κατασκευής, αλλά είναι και κοντά στην τιμή.

Ο φακός τόσο στην όψη όσο και στην αίσθηση, δείχνει στιβαρός και αξιόπιστος. Ένα μικρό παράπονο, με την original a7: καθώς η κάμερα (όπως και η a7R) διαθέτει ελαστική εσωτερική άρμοση στο mount, κάποιες φορές μπορεί να εμφανιστεί ένας ελαφρύς "τζόγος", που ξαφνιάζει αν και είναι πρακτικά ακίνδυνος. Δεν χρειάζεται να τονίσουμε πως ποτέ δεν χειριζόμαστε ΚΑΜΜΙΑ κάμερα με τέτοιο φακό, χωρίς να κρατάμε τον τελευταίο με το ένα χέρι. Η Sony αντικατέστησε την άρμοση με μεταλλική, στις πιο πρόσφατες a7s και a7ii, πράγμα που μαρτυρά πως αντιλήφθηκαν τον σκεπτικισμό που δημιούργησαν αρχικά.

Στη χρήση τώρα, ο συνδιασμός a7 και φακού είναι  πολύ ευχάριστος, με τα δακτυλίδια zoom και focus να είναι ιδιαίτερα απαλά και ομαλά στο χειρισμό. Τα ρυθμιστικά πάνω στο φακό, για ζώνες εστίασης, επιλογή αυτόματης/χειροκίνητης εστίασης και επιλογές για τη σταθεροποίηση, είναι επίσης εύχρηστα και εύκολο να τα βρει κανείς ακόμα και στο σκοτάδι. Συνολικά, πετυχαίνει να είναι ένας απ'τους zoom φακούς που εύκολα ξεχνάς ότι τον έχεις στην κάμερα... αν παραλείψουμε το βάρος. Οπωσδήποτε επιβάλλεται η χρήση του προαιρετικού grip, για πιο σταθερό κράτημα, αν σχεδιάζει κάποιος πολύωρη χρήση.

Θα γράψω περισσότερα σχετικά με τις επιδόσεις, και ιδιαίτερα το AF, καθώς και την ποιότητα εικόνας στο δεύτερο μέρος. Προς το παρόν, ιδού μια μικρή συλλογή από φωτογραφίες, σε συνθήκες βόλτας, χρησιμοποιώντας διάφορα εστιακά μήκη, διαφράγματα και ISO (κλικ πάνω στις εικόνες για μεγαλύτερο μέγεθος και λεπτομέρειες).

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS, μέρος 2ο: φωτογράφηση event, αναλυτικά σχόλια και συμπεράσματα

Sony FE 70-200mm f/4.0 G OSS, μέρος 2ο: φωτογράφηση event, αναλυτικά σχόλια και συμπεράσματα

Παρουσίαση και δοκιμή νέων προϊόντων Olympus

Παρουσίαση και δοκιμή νέων προϊόντων Olympus

0