Samyang 135mm f/2 ED UMC (μέρος 1ο)

Samyang 135mm f/2 ED UMC (μέρος 1ο)

Η Samyang συνεχίζει να κυκλοφορεί καινούργια και ενδιαφέροντα μοντέλα φακών. Έχοντας πλέον, λίγο ως πολύ, ολοκληρώσει τη γκάμα της, από υπερ-ευρυγώνιους έως short τηλεφακούς, στις τελευταίες κυκλοφορίες τους περιλαμβάνονται ένας 100mm macro και ένας 135mm telephoto.

Τα 135mm είναι ένα παραδοσιακό εστιακό μήκος στο στάνταρ φόρματ των 35mm. Υπάρχουν άπειροι παλιοί φακοί και αρκετοί σύγχρονοι, πράγμα που καθιστά τον ανταγωνισμό αρκετά σκληρό. Χάριν στους φίλους μας στο κατάστημα All About Digital Photo του Μάρκου Σταυρινάκη, είχα την ευχαρίστηση να διαθέτω το φακό για ένα χρονικό διάστημα, και εδώ είναι αυτά που ανακάλυψα.

Σημαντική σημείωση: κάθε μοντέλο της Samyang είναι οπτικά το ίδιο σε οποιοδήποτε σύστημα. Το μόνο που διαφέρει είναι η απόσταση του πίσω στοιχείου (flange distance):  στην ουσία, σαν να έχετε έναν αποστάτη στο πίσω μέρος του φακού. Γι'αυτό το λόγο χρησιμοποίησα ένα μοντέλο για Canon EOS, σε συνδιασμό με καλής ποιότητας adapters, σ'αυτά τα τεστ. Τα αποτελέσματα θα είναι τα ίδια, αν αποφασίσει κάποιος να αγοράσει το φακό για συγκεκριμένο σύστημα, π.χ. m43, Fuji, Sony, Canon, Nikon, κλπ, με μικρές διαφορές που αφορούν το μέγεθος αισθητήρα.

Οι πρώτες εντυπώσεις είναι πολύ θετικές: ο φακός δείχνει και δίνει την αίσθηση ότι είναι πολύ καλοκατασκευασμένος, με ελάχιστες ανοχές. Έρχεται με ένα ωραίο πάνινο πουγκί, καθώς και ένα hood, το οποίο θα το χαρακτήριζα μέτριο, αλλά ευπρόσδεκτο παρ'όλα αυτά. Ολόκληρος ο φακός είναι φτιαγμένος από βιομηχανικό πλαστικό καλής ποιότητας, εξ'όψεως το ίδιο που χρησιμοποιεί π.χ. η Canon στη σειρά L.

Δεν πρόκειται για μικρό ή ελαφρύ φακό, εξάλλου, υπάρχει πολύ κρύσταλλο εδώ. Αν συνυπολογίσετε το hood, καταλήγετε με ένα τερατάκι σε μικρότερα σώματα. Γι'αυτό το λόγο σίγουρα προτείνετε η χρήση σε ένα μεγαλύτερο σώμα, το σύνολο θα είναι πολύ εμπροσθοβαρές σε μικρότερα σώματα mirrorless, ιδιαίτερα. Ας έχουμε επίσης υπόψιν ότι δεν έρχεται με κολλάρο για τρίποδο, οπότε αν πρότεινα αν θέλετε τέτοια χρήση, να προμηθευτείτε ένα.

Δοκίμασα το φακό σε σύστημα m43 καθώς και σε Fuji-X (περισσότερες λεπτομέρειες γι'αυτό στο μέρος 2). Ο φακός έχει διαφορετικές προοπτικές σε κάθε φόρματ, καθώς γίνεται από μέτριος έως μακρύς τηλεφακός. Παρ'όλα αυτά, τα συμπεράσματα που αφορούν ποιότητα κατασκευής, εμπειρία χρήσης, κλπ είναι ακριβώς τα ίδια, ανεξαρτήτως συστήματος, ενώ τα οπτικά χαρακτηριστικά μπορεί να είναι μόνο ελάχιστα διαφορετικά (π.χ. θα υπάρχει ελαφρά περισσότερη βινιέτα με μεγαλύτερους αισθητήρες και ένας αισθητήρας υψηλότερης ανάλυσης θα εμφανίζει περισσότερη λεπτομέρεια φυσικά).

Στο οικοσύστημα του m43, ο φακός είναι ανάλογος σε κάδρο με έναν 270mm σε 135 φορμά. Δεν υπάρχει άλλος σταθερός φακός σ'αυτό το εστιακό μήκος. Η Olympus είχε έναν πολύ υψηλής ποιότητας, και πολύ ακριβό, 150 f/2, για το σύστημα Four Thirds, που μπορεί κάποιος να προσαρμόσει σε m43. Το πρόβλημα είναι πως, ακόμα είναι πανάκριβος και κυριολεκτικά τεράστιος. Προσφέρει autofocus ωστόσο, αν και μάλλον αργό, με τη χρήση adapter.

Η δυνατότητα χρήσης ενός φωτεινού σταθερού φακού σ'αυτό το εστιακό μήκος είναι απαραίτητη για εφαρμογές όπως κάποιες μορφές φωτογραφίας φύσης, καθώς και σπορ/δράσης. Το ανοιχτό διάφραγμα σημαίνει ότι μπορεί να κερδίσει κάποιος πλεονέκτημα σε ISO και/ή σε ταχύτητα. Ισχύουν βέβαια κάποιες επιφυλάξεις, ειδικότερα, καθώς αυτός είναι ένας τελείως manual φακός, είναι απαραίτητη κάποια εμπειρία στη χρήση. Στην πραγματικότητα, δεν θα τον συνιστούσα σε φωτογράφους με μικρή εμπειρία στη χειροκίνητη εστίαση, αντιθέτως παλιότεροι και εμπειρότεροι χρήστες θα είναι σαν στο σπίτι τους. Η "video" έκδοση του ίδιο φακού (με δακτυλίδι διαφράγματος χωρίς κλικ) θα ήταν επίσης μια σπουδαία προσθήκη στο οπλοστάσιο ενός κινηματογραφιστή.

Ο φακός, παρά το μέγεθος, όπως αναφέρθηκε, είναι πραγματικά απόλαυση στη χρήση. Το δακτυλίδι διαφράγματος έχει σαφές κλικ και αυτό της εστίασης έχει όσο αντίσταση χρειάζεται, και αρκετά μεγάλη διαδρομή. Το τελευταίο είναι απολύτως απαραίτητο για χρήση με ανοιχτά διαφράγματα, δεδομένου ότι το βάθος πεδίου μπορεί να είναι απειροελάχιστο, και θα βοηθήσει να επιτευχθεί σωστή εστίαση με ακρίβεια.

Η Ε-Μ1 έχει ένα πολύ καλό, αν και όχι τέλειο, σύστημα επιβοήθησης χειροκίνητης εστίασης και, μεταξύ του peaking και της μεγέθυνσης, είναι αρκετά εύκολο να βρεθεί το επιθυμητό focus γρήγορα. Και, πάλι, επαναλαμβάνω ότι η κάποια εμπειρία είναι χρήσιμη, ωστόσο ο φακός δεν πολεμάει το χρήστη.

Και ερχόμαστε στο πιο συναρπαστικό σημείο, με άλλα λόγια, την γενικότερη ποιότητα εικόνας. Με μια λέξη, αυτός ο φακός είναι υπέροχος. Έχω δει αρκετούς "παραδοσιακούς" φακούς των 135mm και κάποιους από τους μοντέρνους, και η απόδοσή του κινείται μεταξύ του να τους εξαφανίζει έως του να είναι τουλάχιστον ισάξιος με τους καλύτερους στην κατηγορία.

Πρώτα απ'όλα, η οξύτητα είναι εξαιρετική, πλησιάζοντας τον χαρακτηρισμό "εκπληκτική". Ακόμα και από το f/2 το κέντρο είναι πρώτης τάξεως ενώ τα άκρα και οι γωνίες είναι ήδη πολύ καλά. Σαν ένα μέτρο σύγκρισης, έχω δει δείγματα του φακού δίπλα στον (πολύ ακριβότερο) Canon 135L f/2, και ο Samyang είναι καλύτερος κατά τουλάχιστον ένα στοπ στα άκρα και παραπάνω στις γωνίες. Κλείνοντας το διάφραγμα στο f/4 ως (μετά βίας) το f/5.6, το αποτέλεσμα είναι πλήρης οξύτητα σε όλο το κάδρο. Στο σύστημα m43 δεν υπάρχει πρακτικά καθόλου βινιέτα ούτε από το f/2.

Οι χρωματικές εκτροπές, ακόμα και με οπισθοφωτιζόμενα θέματα, καθώς και οι εκτροπές στο bokeh, είναι ανύπαρκτες: αυτό από μόνο του είναι αρκετά εντυπωσιακά, δεδομένου ότι οι περισσότεροι high-end φακοί στα 135mm πάσχουν απ'αυτήν ακριβώς την συμπεριφορά (να σημειωθεί πάντως ότι διορθώνεται, στις περισσότερες περιπτώσεις, εύκολα στο post). Η αντίθεση είναι πολύ καλή, με ζωηρά χρώματα, ακόμα και με ανοιχτό διάφραγμα, με κάποια -φυσιολογική- υστέρηση σε οπισθοφωτιζόμενα θέματα. Αυτό μπορεί να διορθωθεί εύκολα στην επεξεργασία (για παράδειγμα, δείτε την φωτογραφία της αρκούδας, στο άλμπουμ, για μια από τις χειρότερες τέτοιες περιπτώσεις). Εδώ σίγουρα βοηθάει το multicoating που διάθετει το μοντέλο. Και εδώ, κλείνοντας λίγο (στο f/4 περίπου), βελτιώνει πολύ την κατάσταση.

Βρήκα το bokeh πολύ όμορφο για το γούστο μου τουλάχιστον, απαλό και ευχάριστο, χωρίς βέβαια να φτάνει στα επίπεδα που θα περίμενε κάποιος από έναν κορυφαίο φακό πορτραίτου (π.χ. ο 75mm f/1.8 στο συγκεκριμένο σύστημα). Ο φακός διαθέτει κυκλικές λεπίδες διαφράγματος (9 τον αριθμό), αλλά θα έλεγα να αποφεύγεται η χρήση μετά το f/5.6 αν ο αποκλειστικός στόχος είναι τα τέλεια "bokeh balls". Σε γενικές γραμμές, πολύ καλή απόδοση σ'αυτό τον τομέα.

Στο οικοσύστημα του m43 ειδικότερα, μόνο το Olympus 40-150 f/2.8 pro μπορεί να ανταγωνιστεί τον Samyang. Είναι ένα στοπ πιο αργός, αλλά έχει το πλεονέκτημα του AF και της ευελιξίας -επίσης είναι weather sealed. Δεν είχα τον φακό για να τους αντιπαραβάλω, αλλά μαντεύω ότι ο Samyang θα ήταν καλύτερος συνολικά στο f/2.8, αν μιλήσουμε αποκλειστικά για ποιότητα εικόνας. Ο κορεάτικος φακός επίσης κοστίζει λιγώτερο από τα μισά του Zuiko. Έχει λοιπόν νόημα, κατά τη γνώμη μου, σε περίπτωση που κάποιος χρησιμοποιεί αυτό το εστιακό μήκος αρκετά.

Εδώ ένα μικρό άλμπουμ με φωτογραφίες τραβηγμένες με το φακό. Οι περισσότερες είναι στο f/2, με πολύ λίγες πηγαίνοντας στο f/2.8 ως το f/4. Όλες είναι handheld.

Θα συνεχίζουμε στο δεύτερο μέρος, με εμπειρίες και δείγματα από τη χρήση με την Fuji X-T1.

Samyang 135mm f/2 ED UMC (μέρος 2ο)

Samyang 135mm f/2 ED UMC (μέρος 2ο)

Panasonic G7 - μέρος δεύτερο, περισσότερες παρατηρήσεις, δείγματα και συμπεράσματα

Panasonic G7 - μέρος δεύτερο, περισσότερες παρατηρήσεις, δείγματα και συμπεράσματα

0